
Ίσως κάποιοι να το θεωρήσουν εξαιρετικά φιλόδοξο, ο κόσμος όμως αγανακτά για ορίζοντα επιβίωσης, νοιώθει τις χρηματοπιστωτικές θεωρίες να κρέμονται επί ξύλου και μπροστά στην ανυπαρξία άλλης προοπτικής δεν μπορεί να του είναι αδιάφορη η μόνη πραγματική πολιτική που ασκείται παγκόσμια.
Σε αυτά τα ερωτήματα κλίθηκε η Ισπανία να απαντήσει. Μια χώρα που εξαρτάται κατά βάση στον τουρισμό και στην αυτοκινητοβιομηχανία, ένοιωσε το μαχαίρι της παγκόσμιας κρίσης να χτυπάει στο κόκκαλο της ανεργίας του 18%. Και αναρωτήθηκε εύλογα πως θα αντικαταστήσει τα συντρίμμια απασχόλησης που άφησε η οικονομική κατάρρευση, ποιό μοντέλο ανάπτυξης θα αντικαταστήσει τον σκουριασμένο σκελετό της οικονομίας.
Γιαυτό και έβαλε στο επίκεντρο της αναπτυξιακής δραστηριότητας την πράσινη βιομηχανία ενέργειας. Σαφώς εκμεταλλευόμενη την μεγάλη ηλιοφάνεια και την έντονη αιολική δραστηριότητα της περιοχής κατάφερε το ποσοστό παραγώμενης ανανεώσιμης ενέργειας να φτάσει το 24%, ογκώδες σε σχέση με το 7% της Αμερικής. Προχωρούν όμως ένα βήμα παραπέρα. Με τεχνικές που προσιδιάζουν σε γραφειοκρατική μηχανική, θέτουν το πλαίσιο για εισροή δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στην ανανεώσιμη ενεργεια με πλάνο την δημιουργία 1000000 θέσεων απασχόλησης.
Οραματίζονται στρατιές μηχανικών και τεχνικών που θα πραγματοποιούν μεγάλα έργα ανανεώσιμης ενέργειας. Υπολογίζουν ότι μια τέτοια αναπτυξιακή στροφή θα δρομολογήσει και οριοθετήσει τα νέα πρότυπα και στάνταρ οικίας τα οποία οι μεγάλες μάζες των απασχολούμενων στην κατασκευή θα κλειθούν να υλοποιήσουν, δίνοντας ανάσα ζωής στο 80% αυτών που έχασαν την δουλειά τους από το 2008 στον κλάδο της οικοδομής.
Φυσικά όπως και κάθε μοντέλο κρύβει σκόπελους που μένει να ανακαλυφθούν. Παρά τους ισχυρισμούς ότι η ηλιακή ενέργεια έχει συνεισφέρει θεαματικά στην απασχόληση, πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν αρκετά δαπανηρή δημοσιοοικονομικά την επένδυση σε ηλιακά. Εκτός αυτού, παρουσιάστηκε και το φαινόμενο της ηλιακής φούσκας(solar bubble). H υπερβολική αισιοδοξία και εμπιστοσύνη απέναντι στην ηλιακή ενέργεια έδωσε την σκυτάλη σε υπερβολική παραγωγή ηλιακών πάνελ, ενώ οι διαθέσεις της αγοράς ήταν πολύ πιο κάτω. Σαν αποτέλεσμα είχαμε την ραγδαία μείωση της τιμής των πάνελ και την προσωρινή απώλεια θέσεων εργασίας.
Θα ήθελα να προσθέσω ότι η παγκόσμια οικονομία μπορεί ειλικρινά να βιώσει παλλιροική ανάπτυξη βασισμένη στην τεχνολογία. Αρκεί να κάνει αυτό που κάνει τόσα χρόνια. Να ακούσει τις φωνές των τεχνολογικών καινοτομιών, να τις πιστέψει και αν μη τι άλλο να ρισκάρει σε αυτές. Η ανάπτυξη μπορεί να κάνει πολλά βήματα πέραν της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας. Αρκεί να εμπιστευτεί projects όπως της πυρηνικής σύντηξης και των υπερατλαντικών τρένων που μπορούν να αντικαταστήσουν την δαπανηρή αεροπορική βιομηχανία.


















