Εν μέσω καλοκαιριού το ρουσφέτι στα κολλέγια ;

Έχω σημειώσει πολλές φορές ότι το ζήτημα της παιδείας είναι υπερκομματικό, αποτελεί ένα κοινωνικό ζήτημα που επηρεάζει με άμεση συνάρτηση την απασχόληση της χώρας.Αυτό συνεπάγεται το συμπέρασμα ότι οι σχεδιασμοί οφείλουν να έχουν γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον και τους μακροπρόθεσμους αναπτυξιακούς στόχους της χώρας.
Τα παραπάνω είναι ζητήματα και κατακτήσεις που έχει ξεκαθαρίσει η γενιά μας εδώ και 3 χρόνια μέσω των αλλεπάλληλων και σφοδρών κινητοποιήσεων για το Νόμο-Πλαίσιο, το άρθρο 16 και μέσω των γεγονότων του Δεκέμβρη. Δεν φτάνει όμως ούτε η πτώση μιας Υπουργού, ούτε η οριακή επανεκλογή-αποδυνάμωση της κυβέρνησης, ούτε καν ο διεθνής διασυρμός μιας ολόκληρης χώρας για να καταφέρει το πρωθυπουργικό επιτελείο να ενστερνιστεί τις αγωνίες κα τα προβλήματα μιας ολόκληρης γενιάς.
Τουναντίον, εκμεταλλεύεται μικροπολιτικά ένα κοινωνικό ζήτημα για να "τακτοποιήσει" ημιεπιστημονικές σπουδές (όπως με το μοντέλο των ημιυπαιθρίων -πλήρωσε την Παιδειοδομία και σου τακτοποιούμε το πτυχίο αντισυνταγματικά), θεμελιώνοντας το εργασιακό χάος της αυριανής ημέρας.
Έτσι προετοιμάζει εν μεσω καύσωνα το ΠΔ αναγνώρισης των κολλεγίων όπως έχει αποκαλύψει το ΕΘΝΟΣ. Αναγνωρίζει τα κολλέγια με πρόσχημα την ευρωπαική οδηγία ΕΝΩ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΒΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ.Γιατί τι άλλο παρά αντισυνταγματικό μπορεί να είναι αυτό το ΠΔ αφού στρέφεται ευθέως ενάντια στο άρθρο 16 του πολύπαθου ελληνικού Συντάγματος. Προετοιμάζει δηλαδή σε ανύποπτο χρόνο την αναγνώριση 40 κολλεγίων ως πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Προετοιμάζει την εξίσωση ΑΕΙ-ΤΕΙ , άλλη μια φορά χωρίς σχέδιο και στόχο , με μόνη επιδίωξη την ψηφοθηρία. Ισοπεδώνει σπουδες και επαγγελματικά δικαιώματα ανοίγοντας το κουτί της Πανδώρας: τον πληθωρισμό-κορεσμό ειδικοτήτων σε μια χαμηλής ζήτησης εργασιακή αγορά. Διαταράσσει την όποια επαγγελματική πυραμίδα υπήρχε ως τώρα και που υπάρχει διεθνώς με τον σαφή και διακριτό ρόλο που έχουν τα τεχνικά επαγγέλματα στην παραγωγική διαδικασία.
Ο κυβερνητικός στόχος είναι ξεκάθαρα προεκλογικός. Την εξυπηρέτηση κοινωνικών ομάδων με λαικίστικα μέτρα για φρούδες ελπίδες περί αναγνώρισης επαγγελματικών δικαιωμάτων. Λαικίστικα προεκλογικά μέτρα που ρίχνουν λάδι στην φωτιά , του πληθωρισμού ειδικοτήτων,της υπο- και ετεροαπασχόλησης επιστημόνων, της επιστημονικής και κοινωνικής απαξίωσης των κάθε βαθμίδας σπουδών.

Ας προσθέσουμε στα παραπάνω ένα φαινόμενο που όλο και τελευταία γίνεται πραγματικότητα. Το γεγονός της αποσύνδεσης ακαδημαικών σπουδών και επαγγελματικής καριέρας γίνεται πλέον κοινωνική συνείδηση και πραγματικότητα. Ένα φαινόμενο δηλαδή που υπαγορεύει οτι το αντικείμενο σπουδών σου δεν είναι αναγκαστικά και ο τομέας απασχόλησης σου. Ότι παρόλες τις σπουδές σου σαν Χημικός Μηχανικός, είναι απόλυτα φυσιλογικό να απασχολείσαι σε άλλη ειδικότητα ή και σε χειρωνακτική εργασία.
Ο κανόνας πλέον είναι να ρωτάνε τον απόφοιτο τι επαγγέλεσαι και η απάντηση με το περιεχόμενο των σπουδών του ,να μην καλύπτει τον ερωτώντα. Θεωρείται δηλαδή κοινωνικά δεδομένη η ετεροαπασχόληση.
Το φαινόμενο αυτό είναι ραγδαία απειλητικό και τείνει να κατοχυρώσει στην συνείδηση της κοινωνίας την πλήρη απαξίωση των σπουδών. Με λίγα λόγια αρχίζουμε να θεωρούμε τις σπουδές σαν ένα καταναλωτικό αγαθό που εξυπηρετεί τις καταναλωτικές μας ανάγκες και το οποίο είναι αυστηρά διακριτό απο την επαγγελματική απασχόληση του ατόμου.
Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στα ακαδημαικά ιδρύματα και στις επαγγελματικές οργανώσεις, αφού πλέον είναι καθεστώς η προβληματική απασχόληση των νέων επιστημόνων και τεχνικών.
Όλα τα παραπάνω συνθέτουν ένα κοινωνικό μείγμα εκρηκτικό και από κάθε πλευρά αποσταθεροποιητικό.

Σε προσκαλώ

Σε προσκαλώ
με βλέμμα σαγηνευτικό
με το χαμόγελο του ελεύθερου ανθρώπου
με την ενέργεια ενος φιλόδοξου ανδρός
με την ηλιαχτίδα του θεάρεστου σκότος.


Σε καλοσωρίζω
στον κόσμο της βασανισθέντος γενιάς
της γενιάς με βύζεμα πικρελιάς,
που δόξασε το τίποτα,
που δόμησε με τίποτα,
καμάρωσε το Τίποτα,
και στο προσφέρει απλόχερα στερνό αποπαίδι του:
Τίποτα


Σε καλω με εμάς να αηδονίσεις:
Πως ο κορμός ανέκαθεν τα κλαδιά του ψυχοπονεί,
και βρίσκει τρόπους άνομους και "νόμιμους" να ποτίσει,
να χαίρεται το τζάκι μας και πάντα να φωτίζει.
Μα δές του πως μαζεύονται και γύρω παρακλάδια
είναι ικανά, μα πως ζηλέψανε του τζάκιου την σπιρτάδα.
Μα κήπουρε για άκουσε το νέο σου το χρέος:
Κόβε τα παρακλάδια αυτά απ'το παντοτινό το τζάκι,
είναι επικίνδυνα μαθέ, έχουνε και πτυχία
μπορούν να αποκαλύψουνε την χρόνια αμαθία.
Γιατί απειλούν αυτά τον κανακάρη μας
τον διάδοχο στο τζάκι,
μα πως τι θράσσος τι ντροπή
ο λαικός να έχει βάρος και φωνή!